Chodźmy na rower!: Przygoda pierwsza wcale nie skończyła się na schabowym :-)

Nie wiem czy zauważyliście ale opisana przeze mnie pierwsza wyprawa do Bacówki pod Bereśnikiem nie posiada w zasadzie zakończenia. chyba zostawiłem niechcący najlepsze na sam koniec. Powiem krótko: nocowanie w schroniskach PTTK jest fantastyczne. Można poznać mnóstwo fajnych ludzi, poczuć atmosferę wędrownej przygody, oczywiście należy tez wspomnieć, że samo zakwaterowanie jest niedrogie, dzięki czemu można częściej planować wyprawy z rowerem. Jeśli nie ma się dużo miejsca w plecaku jak ja wtedy, można zamówić sobie pościel. To extra luksus za dosłownie kilka złoty :-).

Zmęczony całym dniem po prostu padłem.... wstałem za to dość wcześnie, kilka osób wraz ze mną wymsknęło się po cichu. Wschód słońca był przepiękny !!!

Warto było nie zaspać !

Wyłaniające się z mgieł góry wyglądały przepięknie.

Kawa w takich miejscach nawet rozpuszczalna smakuje wybornie.

Szwendając po śpiącym jeszcze schronisku, wyczekując godziny 9 (kiedy kuchnia zacznie pracować i będzie można zamówić śniadanie) wypatrzyłem małą niepozorną książeczkę. Oczywiście potem ją kupiłem, ponieważ zaświtał mi w głowie pewien plan. Przy każdym opisanym schronisku jest miejsce na pieczątkę, od razu sobie pomyślałem, że fajnie by było zebrać je wszystkie. Oczywiście na rowerze. Ku mojemu zdziwieniu okazało się, że schronisk PTTK w Beskidach jest ponad 40!, nie wiem czy starczy mi czasu, żeby zaliczyć je wszystkie, jednak pomysł na wyprawy jest i tego się trzymam. Jeśli zanocuje choć w połowie będę bardzo szczęśliwy :-).

Słońce wstawało coraz wyżej.

Krajobraz jak śródziemnomorski :-)

Schronisko posiada całkiem spory księgozbiór, można znaleźć wiele ciekawych wręcz unikatowych pozycji. To zdjęcie zrobiłem specjalnie dla moich kolegów, maniaków wszystkiego co lata. Może dzięki temu uda mi się Piotrka i Witka wyciągnąć na rower do Szczawnicy :-)

Wreszcie jest upragnione śniadanie!, jajecznica po bacowsku. Niebo w gębie.

mniam!

Oczywiście miałem wyborowe towarzystwo :-)

Tego dnia również pogoda dopisała!

Kolory jesieni, mimo że sezon dobiega końca, lubię tę porę roku.

Kierowałem się w kierunku Przechyby, po drodze zaliczyłem jeszcze Czeremchę - 1124m n.p.m.

Widać już Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy z 87-metrową stalową wieżą na szczycie Przechyby.

Przechyba przyciąga rowerzystów, jak ktoś nie lubi karkołomnych wspinaczek po terenie może wjechać wygodną asfaltową droga z Gabonia.

Fantastyczny jesienny widok, Beskidy i pasmo Radziejowej jest przecudne.
..

Droga powrotna na Rytro.

Uwielbiam takie wąskie ścieżki, wtedy jeszcze nie wiedziałem, że następny raz odwiedzę to miejsce ze swoim nowym nabytkiem na pełnej amortyzacji :-).

Aż żal, że niedziela dobiega końca.

Na trasie zaintrygowało mnie to miejsce i postawiony tam krzyż. To wynik bardzo smutnej historii, kiedy burza i piorun zabrał życie 29-letniej przewodniczki wraz z dzieckiem.

Jesień pełną gębą, droga staje się coraz bardziej płaska, to znak że zbliżam się do końca mojej dwudniowej wyprawy. Oczywiście chciałoby się więcej ale i tak jestem bardzo szczęśliwy z tej wycieczki, przede wszystkim pogody, która jak na tę porę roku była aż nadto łaskawa.